ULUBIONY KIOSK - PRZEJRZYJ I ZAMÓW WERSJA MOBILNA

Inspiracje / Sylwetki mistrzów

Fotograf, który wygrał World Press Photo. Kim jest Mads Nissen? Antoni Żółciak

2015-03-25
0 komentarzy
35
Facebook Google Wykop Twitter Pinterest
Fotograf, który wygrał World Press Photo. Kim jest Mads Nissen?
Garimpo Eldorado do Juma, Brazylia. Największa, nielegalna kopalnia złota, w której Alves de Silva pokazuje swój złoty ząb - kruszec na jego wykonanie znalazł samodzielnie. W kopalni, gdzie każdego tygodnia uzyskuje się obecnie do 10 kilogramów złota, spędził już ok. 30 lat. Problemem związanym z tego typu przedsięwzięciami jest wyniszczanie dziewiczych lasów - tam, gdzie kiedyś były drzewa, obecnie znajdują się wypełnione błotem dziury w ziemi. Od 2006 roku przy kopalni powstawała osada zbudowana z prymitywnych chatek, barów i domów publicznych. Fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Pracował dla licznych gazet i magazynów, wygrywał konkursy prasowe, ale prawdziwym uhonorowaniem jego twórczości było dopiero World Press Photo 2015

PROfil

Mads Nissen

  • Urodzony 17 listopada 1979 roku w Hobro, w Danii.
  • Ukończył fotoreportaż i dziennikarstwo na Danish School of Journalism w Kopenhadze.
  • Zwycięzca World Press Photo 2015, wyróżniany w Danish Press Photo, IPOTY, konkursach UNICEF, współpracownik m.in. TIME i Newsweeka.
  • Więcej jego zdjęć znajdziecie w portfolio.

Pierwszym - i jedynym - akcentem łączącym Madsa Nissena z naszym krajem jest agencja Panos Pictures. Należy od niej zarówno 35-letni Duńczyk, jak i Kacper Kowalski, specjalista od fotografii lotniczych, a także warszawski reportażysta Piotr Małecki, jeden z założycieli Napo Images.

Nissen urodził się w Danii, natomiast już jako 20-latek studiował język hiszpański i udzielał się w organizacjach charytatywnych na terenie Wenezueli. Wtedy też rozpoczął przygodę z fotografią; na kadrach uwiecznił m.in. Południową Afrykę czy codzienne życie w Ghanie. Kadry okazały się dla Madsa na tyle zajmujące, że zdecydował się podjąć naukę w kierunku reportażu i dziennikarstwa. Jeszcze w 2006 roku ukończył seminarium dla młodych twórców (organizowane, notabene, przez World Press Photo) i rozpoczął swój pierwszy, długoterminowy projekt - AMAZONAS.

"Wówczas wiele o zdjęciach nie wiedziałem", wspomina Nissen. "Starałem się nadrabiać kreatywnością, zaangażowaniem społecznym i ciekawością świata. Dorastałem w dość nudnej części Danii. Odkąd tylko pamiętam, jak najszybciej chciałem się stamtąd wyrwać".


Giovany Morales dryfuje na tratwie w Kolumbii. Na rzece widać mnóstwo drobnych roślin. Chłopiec pochodzi z wioski indian Huitoto, znajdującej się w południowo-zachodnim regionie kraju. Wioska, natomiast, ma dość specyficzną nazwę - KM.11 - która wzięła się od jej geograficznego położenia. Osada znajduje się bowiem 11 kilometrów od Leticii, miasta liczącego ok. 37 tys. mieszkańców. Wioska przed KM.11, analogicznie, nosi nazwę KM.9. Ta za nią - KM.16. Fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Giovany Morales dryfuje na tratwie w Kolumbii. Na rzece widać mnóstwo drobnych roślin. Chłopiec pochodzi z wioski indian Huitoto, znajdującej się w południowo-zachodnim regionie kraju. Wioska, natomiast, ma dość specyficzną nazwę - KM.11 - która wzięła się od jej geograficznego położenia. Osada znajduje się bowiem 11 kilometrów od Leticii, miasta liczącego ok. 37 tys. mieszkańców. Wioska przed KM.11, analogicznie, nosi nazwę KM.9. Ta za nią - KM.16. Fot. Mads Nissen, Panos Pictures

Co urzeka w wenezuelskim reportażu niedoświadczonego jeszcze Nissena, to jego własna perspektywa. "Czyli zgodnie z założeniem, bo chciałem opowiedzieć moją historię, moje wrażenia z tego miejsca", podkreśla Duńczyk. "AMAZONAS nie miało być wyłącznie kolekcją obrazów, a fotograficzną wizją, którą byłbym w stanie przełożyć na album fotograficzny. To forma osobistego eseju". Stąd też zapewne w cyklu pojawia się sporo kadrów monochromatycznych, które Mads szczególnie sobie upodobał. "Fotografując w czerni i bieli komponuję kadr zupełnie inaczej, więc już wcześniej muszę wiedzieć, jaką finalną formę będzie mieć moje zdjęcie". AMAZONAS jest pierwszą - i jak na razie jedyną - fotoksiążką Nissena, wydaną w czerwcu 2013 roku. Znajdziemy tam spory przekrój jego twórczości.

Wróćmy do pierwszej dekady XXI wieku, kiedy Nissen, już po rozpoczęciu AMAZONAS, z wyróżnieniem ukończył duńską szkołę dziennikarską i wyjechał do Chin. Tam, stacjonując w Szanghaju, poświęcił cała swoją uwagę dokumentowaniu wzrostu społecznego, ekonomicznego i politycznego, ze szczególnym naciskiem na niesamowicie prężną, wschodnią gospodarkę.

Fotograf - społecznik

Od tamtego czasu Nissen publikował na łamach TIME, Newsweeka, Der Spiegel, Sterna, l’Espresso, Berlingske, Dagbladet Politiken i wielu, wielu innych. Jest również beneficjentem kilku poważnych grantów fotograficznych; finanse spożytkował na sporządzenie cykli należących do "9 Picture Stories" (z ang.: "9-cio obrazkowe historie"), w ramach których skupił naszą uwagę na istotnych problemach codziennego świata. Mads wybrał się m.in. do El Dorado, gdzie fotografował nieoficjalną i niezalegalizowana kopalnię złota. Odwiedził też Kolumbię, podkreślając problem opustoszałych po wojnie cywilnej domostw. W 2011 roku był w Libii, dokumentując rewolucyjne powstanie przeciwko wojskom Mu'ammara al-Kaddafiego, wcześniej odwiedził również Niger, kierując naszą uwagę na problem dziecięcych małżeństw, czy Manilę, gdzie pokazał skutki przeludnienia.


Ponad 5 milionów Kolumbijczyków cierpi wskutek przeszło 50-letniej wojny domowej, prowadzonej pomiędzy armią rządową, a rebeliantami. Coraz więcej mieszkańców musi opuszczać swoje domy - głównie ze względów finansowych; fot. Mads Nissen
Ponad 5 milionów Kolumbijczyków cierpi wskutek przeszło 50-letniej wojny domowej, prowadzonej pomiędzy armią rządową, a rebeliantami. Coraz więcej mieszkańców musi opuszczać swoje domy - głównie ze względów finansowych; fot. Mads Nissen, Panos Pictures

Te i inne projekty przyniosły Nissenowi multum wyróżnień. Kilkukrotnie doceniano go na Danish Press Photo of the Year, zdobywał też nagrody na Pictures of the Year International, na konkursie Panasonika czy UNICEF-u, ale dopiero rok 2015 przyniósł mu najbardziej upragnioną - obok Pulitzera - nagrodę, jaką może otrzymać fotoreporter.

Jedno ze zdjęć Madsa z cyklu Homophoby in Russia zdobyło najwyższe laury konkursu World Press Photo 2015. "Kiedy zadzwonił telefon, zmierzałem na spotkanie niosąc pod pachą portret pewnego duńskiego artysty. Byłem kompletnie zaskoczony. Zupełnie nie pamiętam, co mówiłem", śmieje się Nissen.

Kontrowersje. Czy temat homoseksualizmu wygrał przez poprawność polityczną?

Zdania komentujących wybór jury są podzielone. Jedni twierdzą, że zdjęcie Nissena doskonale nadaje się na najlepszą fotografię minionego roku. Inni są przekonani, że to zwykła propaganda i wykorzystywanie chodliwego, kontrowersyjnego tematu, a w portfolio reportażysty można znaleźć sporo lepszych kadrów. Co na to sam artysta? "Cały cykl uważałem za udany, ale brakowało w nim rdzenia. Czegoś, dzięki czemu wszystkie zdjęcia nabrałyby sensu, bo sama homofobia nie jest niczym nowym", relacjonuje Nissen.


Zwycięskie zdjęcie World Press Photo 2015 jest, według autora, brakującym elementem jego reportażu; fot. Mads Nissen, Panos PicturesMads Nissen, Rosja
Zwycięskie zdjęcie World Press Photo 2015 jest, według autora, brakującym elementem jego reportażu; fot. Mads Nissen, Panos Pictures

"I takie właśnie okazało się to zdjęcie. Była druga w nocy, siedzieliśmy w mieszkaniu Aleksa, a ja próbowałem uchwycić współczesną aranżację >>Romea i Julii<<. Dopiero pokazując prawdziwą miłość możemy zrozumieć szersze spektrum. W mojej fotografii najważniejsza jest intymność, nie tylko intymność fizyczna, ale również emocjonalna. Bliskość może wyrażać się na multum różnych sposobów".


Jedno z pozostałych zdjęć cyklu Homophobia in Russia; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Jedno z pozostałych zdjęć cyklu Homophobia in Russia; fot. Mads Nissen, Panos Pictures

I faktycznie - to, czego w podpisie pod zwycięską fotografią zabrakło, Mads wyjaśnił w trakcie wywiadu, jaki przeprowadziliśmy z nim. "Jasne, są kraje bardziej >>antygejowskie<< - Arabia Saudyjska, Kuwejt, Uganda i wiele innych. Problem z Rosją jest natomiast taki, że to państwo, od którego obywateli powinniśmy oczekiwać więcej. Rosji nie porównałbym do Ugandy, bliżej im raczej do reszty Europy.To przecież liczna populacja. Wielu jej przedstawicieli może pochwalić się świetnym wykształceniem - stąd właśnie problemy, jakie napotyka społeczność LGBT, są tak bolesne" komentuje, dodając: "Nie szukałem miejsca, w którym bycie gejem jest najbardziej niebezpieczne. Przyjrzałem się po prostu tamtejszemu poszanowaniu praw człowieka - czy raczej jego braku. Chcę zainicjować rozmowę. Rozruszać debatę".


"Byłem wtedy w redakcji, w takim oszklonym pomieszczeniu. Zadzwonił telefon, odebrałem. Na zewnątrz stał jeden z moich kolegów, też fotograf, który wyczytał z mojej twarzy, że coś jest nie tak. Ba, nawet zrobił mi zdjęcie!", mówi Mads o chwili, w której dowiedział się o wygranej.
"Byłem wtedy w redakcji, w takim oszklonym pomieszczeniu. Zadzwonił telefon, odebrałem. Na zewnątrz stał jeden z moich kolegów, też fotograf, który wyczytał z mojej twarzy, że coś jest nie tak. Ba, nawet zrobił mi zdjęcie!", mówi Mads o chwili, w której dowiedział się o wygranej.

Mads Nissen jest w tej chwili bogatszy o 10 tys. euro, które - jak sam mówi - zamierza spożytkować na kolejne, fotograficzne wyjazdy. Pełny zapis naszej dwugodzinnej rozmowy z Madsem znajdziecie w kwietniowym numerze Digital Camera Polska

Zobacz więcej zdjęć Madsa Nissena

Komplet fotografii Nissena znajdziecie w jego portfolio.

 27-letni Dmitrij Chiżenwski stracił lewe oko podczas homofobicznego ataku w dniu 3 listopada 2013 roku. Trzech uzbrojonych mężczyzn wtargnęło do prywatnego mieszkania, w którym znajdowali się homoseksualiści. Przedstawicieli LGBT bito kijami baseballowymi. Dmitrij, z kolei, został postrzelony wiatrówką z bliskiej odległości. Napastników nie odnaleziono; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
27-letni Dmitrij Chiżenwski stracił lewe oko podczas homofobicznego ataku w dniu 3 listopada 2013 roku. Trzech uzbrojonych mężczyzn wtargnęło do prywatnego mieszkania, w którym znajdowali się homoseksualiści. Przedstawicieli LGBT bito kijami baseballowymi. Dmitrij, z kolei, został postrzelony wiatrówką z bliskiej odległości. Napastników nie odnaleziono; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
27-letni Dmitrij Chiżenwski stracił lewe oko podczas homofobicznego ataku w dniu 3 listopada 2013 roku. Trzech uzbrojonych mężczyzn wtargnęło do prywatnego mieszkania, w którym znajdowali się homoseksualiści. Przedstawicieli LGBT bito kijami baseballowymi. Dmitrij, z kolei, został postrzelony wiatrówką z bliskiej odległości. Napastników nie odnaleziono; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Homophobia in Russia; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Homophobia in Russia; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Homophobia in Russia; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Przeludnienie w Filipinach objawia się m.in. w zbyt małej ilości inkubatorów. Na zdjęciu widzimy oddział macierzyński szpitala Jose Fabella w Manili;fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Przeludnienie w Filipinach objawia się m.in. w zbyt małej ilości inkubatorów. Na zdjęciu widzimy oddział macierzyński szpitala Jose Fabella w Manili;fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Przeludnienie w Filipinach objawia się m.in. w zbyt małej ilości inkubatorów. Na zdjęciu widzimy oddział macierzyński szpitala Jose Fabella w Manili;fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Mężczyzna stoi na płonącym wraku czołgu, wymachując libijską flagą z okresu poprzedzającego rządy Mu'ammara al-Kaddafiego. Jego gest jest protestem w związku z atakiem wojsk pułkownika na Adżdabiję, miasta położonego na południe od Bengazi. 17 lutego 2011; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Mężczyzna stoi na płonącym wraku czołgu, wymachując libijską flagą z okresu poprzedzającego rządy Mu'ammara al-Kaddafiego. Jego gest jest protestem w związku z atakiem wojsk pułkownika na Adżdabiję, miasta położonego na południe od Bengazi. 17 lutego 2011; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Mężczyzna stoi na płonącym wraku czołgu, wymachując libijską flagą z okresu poprzedzającego rządy Mu'ammara al-Kaddafiego. Jego gest jest protestem w związku z atakiem wojsk pułkownika na Adżdabiję, miasta położonego na południe od Bengazi. 17 lutego 2011; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Przywiązana liną małpa tuli domowego kota. Zwierzęta znajdują się w jednej z chatek w wiosce Waorani; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Przywiązana liną małpa tuli domowego kota. Zwierzęta znajdują się w jednej z chatek w wiosce Waorani; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Przywiązana liną małpa tuli domowego kota. Zwierzęta znajdują się w jednej z chatek w wiosce Waorani; fot. Mads Nissen, Panos Pictures
Wywiad z Madsem Nissenem znajdziecie w kwietniowym numerze Digital Camera Polska
Wywiad z Madsem Nissenem znajdziecie w kwietniowym numerze Digital Camera Polska
Wywiad z Madsem Nissenem znajdziecie w kwietniowym numerze Digital Camera Polska
Kup ten numer: Wydanie elektroniczne
Antoni Żółciak

Nie istnieje dla niego życie bez klawiatury. Od kilku lat pisze do serwisów i magazynów o tematyce fotograficznej i technologicznej, często samemu chwytając za aparat. W DCP omawia m.in. ciekawostki sprzętowe i pomysły na oryginalne zdjęcia.

Serwisy specjalne




Partnerzy

 

 

 

Digital Camera Polska
Wolisz pojedyncze numery?
Wydanie na tablet:
Tablet
App Store Google Play
Wydawca
AVT-Korporacja Sp. z o.o.

AVT Korporacja
Sp. z o.o.

ul. Leszczynowa 11
03-197 Warszawa

tel.: 22 257 84 99
fax.: 22 257 84 00

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.
avt.pl
ulubionykiosk.pl